نوشته‌ها

مدیریت مال الغیر و املاک مشاع

مدیریت مال الغیر و املاک مشاع

گاهی یک امضا، بدون آنکه صاحب مال در جریان باشد، می‌تواند مسیر یک ملک را به اختلافی طولانی تبدیل کند؛ به‌ویژه وقتی پای مال دیگری یا ملکی با چند مالک در میان است. در این مقاله، پنج راهکار کلیدی برای تشخیص حدود اختیار، تنظیم رضایت‌نامه شرکا، بررسی وضعیت ملک، جلوگیری از ادعاهای بعدی و برخورد درست با مال مستحق للغیر ارائه می‌شود. نتیجه این بررسی، تصمیم‌گیری مطمئن‌تر و کاهش خطر قراردادهای بی‌اعتبار و دعاوی ملکی خواهد بود.

بسیاری از اختلافات ملکی از جایی شروع می‌شوند که فردی برای حفظ، تعمیر یا بهره‌برداری از دارایی متعلق به دیگری اقدام می‌کند، بی‌آنکه حدود اختیارش روشن باشد. تشخیص مبنای این اقدام، از اختلاف درباره هزینه‌ها گرفته تا مسئولیت خسارت، مسیر رسیدگی را تغییر می‌دهد.

۱. شناسایی مفهوم مدیریت مال دیگری

تعریف مدیریت مال الغیر و عناصر تشکیل‌دهنده آن

مدیریت مال الغیر زمانی شکل می‌گیرد که شخصی بدون داشتن سمت قراردادی یا اجازه قبلی، برای حفظ یا اداره دارایی فرد دیگری اقدام کند؛ برای مثال، تعمیر فوری ملک، پرداخت هزینه ضروری یا جلوگیری از ورود خسارت. در حقوق ایران، ضرورت اقدام، بی‌اطلاعی مالک یا دشواری دسترسی به او و رعایت مصلحت وی، از عوامل مهم در ارزیابی رفتار مدیر هستند.

بااین‌حال، هر نوع دخالتی مشمول این عنوان نیست. اگر اقدام صرفاً برای منفعت شخصی انجام شود یا مدیر از حدود ضرورت فراتر برود، ممکن است مسئول جبران زیان شناخته شود. در املاک مشاع نیز توجه به سهم شرکا و جلوگیری از تضییع حقوق آنان اهمیت ویژه‌ای دارد.

تفاوت اداره مال دیگری با وکالت و نمایندگی

در وکالت، مالک پیشاپیش اختیار انجام عمل حقوقی یا مادی را به وکیل می‌دهد؛ اما در مدیریت مال الغیر، چنین قراردادی وجود ندارد و مبنای اقدام، ضرورت و حفظ منفعت مالک است. نمایندگی نیز معمولاً از قرارداد، قانون یا حکم دادگاه ناشی می‌شود و نماینده در محدوده اختیاری مشخص عمل می‌کند.

به زبان ساده، وکیل با اجازه وارد عمل می‌شود، نماینده سمت شناخته‌شده دارد، اما مدیر مال دیگری باید ضرورت اقدام خود را اثبات کند. همین تفاوت، آثار مالی و امکان مطالبه هزینه‌ها را تغییر می‌دهد.

مسئولیت مدیر در برابر مالک و اشخاص ثالث

مدیر باید از مال مراقبت کند، اسناد هزینه را نگه دارد و پس از برطرف شدن ضرورت، گزارش اقدامات خود را به مالک ارائه دهد. مسئولیت او زمانی جدی‌تر می‌شود که بی‌احتیاطی، تصمیم شخصی یا اقدامی خارج از ضرورت، خسارتی به مال وارد کند.

در برابر اشخاص ثالث نیز تعهدات ایجادشده باید با توجه به نوع معامله و حدود اختیار بررسی شود. مالک ممکن است تنها در صورت تأیید اقدام، مسئول پرداخت باشد؛ در غیر این صورت، شخص مداخله‌کننده باید پاسخ‌گوی آثار قرارداد یا خسارت احتمالی باشد.

پیش از آنکه مبلغی پرداخت یا سندی امضا شود، چند دقیقه بررسی دقیق می‌تواند از اختلافی طولانی و پرهزینه جلوگیری کند. در معاملات مربوط به املاک، ظاهر مدارک همیشه نشان‌دهنده اختیار واقعی طرف مقابل نیست؛ بنابراین باید رابطه میان مالک، نماینده و موضوع قرارداد روشن باشد.

۲. بررسی اختیار قانونی پیش از معامله

پیش از امضای هر قرارداد، هویت امضاکننده و سمت او را با موضوع معامله تطبیق دهید. اگر ملک مشاع است، سهم و رضایت هر شریک اهمیت دارد؛ زیرا یک شریک نمی‌تواند بدون مجوز درباره سهم دیگران تصمیم بگیرد. ثبت مشخصات دقیق مالک یا مالکان در قرارداد نیز از ایجاد تعهدات ناخواسته جلوگیری می‌کند.

بررسی سند مالکیت، وکالت‌نامه و مدارک هویتی

اصل سند مالکیت، کارت ملی و شناسنامه امضاکننده را ببینید و اطلاعات آن‌ها را با استعلام ثبتی و نشانی ملک تطبیق دهید. در صورت حضور وکیل، وکالت‌نامه رسمی باید از دفترخانه مربوط یا سامانه‌های معتبر بررسی شود. به نام مالک، شماره پلاک ثبتی، حدود ملک، سهم مشاع و اختیار دریافت وجه توجه ویژه داشته باشید.

تشخیص حدود اختیار و مدت اعتبار وکالت

داشتن وکالت‌نامه به‌تنهایی به معنای اختیار نامحدود نیست. متن سند باید فروش، اجاره، انتقال منافع، تعیین مبلغ، امضای قرارداد و دریافت ثمن را پوشش دهد. تاریخ اعتبار، امکان عزل وکیل و شرایطی مانند فوت یا حجر موکل را نیز بررسی کنید؛ زیرا وکالت ممکن است پیش از انجام معامله پایان یافته باشد. استعلام از دفترخانه، ریسک اتکا به نسخه قدیمی یا ناقص را کاهش می‌دهد.

پیامدهای معامله بدون اجازه مالک

اگر شخصی بدون اختیار مالک معامله کند، قرارداد معمولاً «فضولی» و غیرنافذ است؛ یعنی تا زمان اجازه مالک، تعهد قطعی برای او ایجاد نمی‌کند. مالک می‌تواند معامله را رد یا تنفیذ کند. در صورت رد معامله، بازگرداندن وجوه و جبران خسارت احتمالی مطرح می‌شود و طرف معامله ممکن است برای اثبات حسن نیت یا مطالبه زیان، با اختلافی جدی روبه‌رو شود.

پیش از امضای هر نوشته یا پرداخت وجه، چند دقیقه گفت‌وگوی دقیق با مالک می‌تواند نشانه‌هایی را آشکار کند که در ظاهر قرارداد دیده نمی‌شوند. پاسخ‌های روشن، مسیر بررسی مدارک را مشخص می‌کنند و مانع تصمیم‌گیری عجولانه می‌شوند.

۳. پیش از استعلام چه 5 سوال طلایی باید از مالک پرسید؟

۱. مالک رسمی ملک چه کسی است و سهم هر شریک چقدر است؟

نام مالک را با سند، کارت ملی و اطلاعات ثبتی تطبیق دهید. اگر ملک مشاع است، سهم هر شریک، حدود اختیار او و حضور همه مالکان در معامله اهمیت دارد. اختلاف میان گفته مالک و مدارک، هشداری جدی برای بررسی بیشتر است.

۲. آیا ملک در رهن، بازداشت یا موضوع دعوای قضایی قرار دارد؟

صریح بپرسید که آیا ملک بابت وام، بدهی یا دستور قضایی محدود شده است یا نه. پاسخ شفاهی کافی نیست؛ نتیجه استعلام از دفترخانه و اداره ثبت باید وضعیت رهن، بازداشت و ممنوعیت نقل‌وانتقال را مشخص کند. همچنین درباره پرونده‌های جاری و ادعاهای اشخاص ثالث توضیح بخواهید.

۳. آیا پیش از این قرارداد، وکالت‌نامه یا تعهدی درباره ملک تنظیم شده است؟

قراردادهای قبلی، قولنامه، وکالت‌نامه فروش یا تعهد به انتقال ممکن است برای فرد دیگری حق ایجاد کرده باشند. از مالک بخواهید تاریخ و موضوع این اسناد را بیان کند و اصل مدارک یا گواهی معتبر آن‌ها را ببینید. پنهان‌کاری در این مرحله می‌تواند معامله را پرریسک کند.

۴. آیا همه شرکا از معامله و شرایط آن اطلاع دارند؟

در املاک مشاع، رضایت یک شریک همیشه برای انتقال کل ملک کافی نیست. نام همه شرکا، میزان آگاهی آنان، نحوه تقسیم ثمن و شخص دارای اختیار امضا را روشن کنید. بهتر است هر شریک، شخصاً یا از طریق وکالت‌نامه معتبر، رضایت خود را اعلام کند.

۵. منافع، اجاره یا حق استفاده از ملک در اختیار چه کسی است؟

ممکن است ملک در تصرف مستأجر، شریک، سرایدار یا دارنده حق سکونت باشد. درباره اجاره‌نامه، ودیعه، سرقفلی، حق انتفاع و زمان تخلیه بپرسید. این اطلاعات، استعلام ملک و بررسی قرارداد را هدفمندتر می‌کند و مانع نادیده گرفتن حقوق استفاده‌کنندگان می‌شود.

یک برگ نوشته می‌تواند مرز میان توافقی روشن و اختلافی فرسایشی را مشخص کند. هرچه حدود اختیار، هویت افراد و تصمیم موردنظر دقیق‌تر ثبت شود، اثبات اراده واقعی طرفین در آینده آسان‌تر خواهد بود.

۴. نحوه صحیح نوشتن رضایت نامه شرکا در حاشیه قرارداد برای جلوگیری از ادعاهای بعدی

رضایت شفاهی شرکا در معاملات ملکی معمولاً برای جلوگیری از ادعاهای بعدی کافی نیست. بهتر است موافقت هر شریک در سندی مکتوب، هم‌زمان با قرارداد یا در حاشیه آن، ثبت شود تا کسی نتواند بعداً از بی‌اطلاعی، مخالفت یا فراتر رفتن از حدود اختیار خود سخن بگوید.

درج مشخصات کامل همه شرکا و میزان سهم آنان

در رضایت‌نامه شرکا نام و نام خانوادگی، نام پدر، کد ملی، شماره شناسنامه، نشانی و شماره تماس هر شریک را بنویسید. میزان سهم نیز باید دقیقاً، برای مثال به‌صورت «دو دانگ از شش‌دانگ»، ذکر شود. اگر نماینده‌ای از طرف شریک امضا می‌کند، مشخصات و مستند قانونی نمایندگی او را نیز بیاورید.

توضیح دقیق موضوع رضایت، حدود معامله و مدت اعتبار آن

عبارت‌های کلی مانند «با معامله موافقم» زمینه اختلاف ایجاد می‌کنند. موضوع رضایت باید شامل مشخصات ملک، پلاک ثبتی، نوع معامله، مبلغ یا شیوه تعیین آن، نام طرف معامله و حدود اختیار باشد. همچنین مشخص کنید این موافقت فقط برای همین قرارداد است یا تا تاریخ معینی اعتبار دارد.

ثبت امضا، اثر انگشت، تاریخ و پیوست کردن مدارک هویتی

هر شریک باید در پایان متن، امضا و اثر انگشت بزند و تاریخ و محل تنظیم سند نیز درج شود. تصویر برابر اصل مدارک هویتی، سند مالکیت و در صورت وجود، وکالت‌نامه را پیوست کنید. بهتر است همه صفحات شماره‌گذاری شوند و در کنار امضا نیز پاراف بخورد.

نمونه عبارت مناسب برای رضایت‌نامه در حاشیه قرارداد

«اینجانب … فرزند … به شماره ملی …، مالک … سهم از ملک با پلاک ثبتی …، با اطلاع کامل از مفاد قرارداد مورخ … و حدود آن، رضایت خود را نسبت به … اعلام می‌کنم و ادعایی برخلاف این موافقت، جز در حدود مقرر قانونی، نخواهم داشت.»

گاهی شخصی از خانه، زمین یا دارایی دیگری بهره می‌برد، بی‌آنکه سند مالکیت به نام او باشد. برای جلوگیری از اختلاف، باید منشأ این استفاده، مدت آن و حدود اختیارات فرد به‌روشنی مشخص شود.

۵. انتفاع منافع مال الغیر چیست؟ بررسی تفاوت مالکیت و حق استفاده

مالکیت، اختیار اصلی نسبت به خود مال است؛ اما بهره‌مندی از درآمد یا استفاده عملی از آن می‌تواند به شخص دیگری واگذار شود. بنابراین، انتفاع منافع مال الغیر زمانی معتبر است که بر اجازه مالک، قرارداد یا حکم قانون تکیه داشته باشد. در املاک مشاع نیز استفاده یک شریک نباید حقوق سایر شرکا را نادیده بگیرد.

منظور از انتفاع منافع مال الغیر

انتفاع منافع مال الغیر یعنی فردی بدون مالک شدن، از منافع مالی مانند سکونت در خانه، کشت زمین یا دریافت اجاره‌بها بهره‌مند شود. این بهره‌مندی ممکن است رایگان یا در برابر پرداخت مبلغی مشخص باشد. حدود استفاده باید از ابتدا روشن شود؛ زیرا استفاده فراتر از توافق می‌تواند مسئولیت قانونی ایجاد کند.

تفاوت حق استفاده با حق مالکیت

دارنده حق استفاده معمولاً نمی‌تواند مال را بفروشد، منتقل کند یا درباره سرنوشت آن تصمیم مالکانه بگیرد. برای نمونه، مستأجر حق سکونت دارد، اما مالک ملک نیست. حتی در صورت دریافت درآمد، اصل مال و اختیار تصمیم‌گیری درباره آن همچنان برای مالک باقی می‌ماند.

مسئولیت دریافت‌کننده منافع بدون اجازه

چنانچه شخصی بدون مجوز از مال دیگری استفاده کند یا درآمد آن را دریافت نماید، ممکن است ملزم به بازگرداندن منافع، پرداخت اجرت‌المثل و جبران خسارت شود. آگاهی از نبود اجازه، طول مدت تصرف و ورود زیان به مالک، در ارزیابی مسئولیت اهمیت دارد. در مال مشاع، تصرف انحصاری در سهم دیگران نیز می‌تواند منشأ مطالبه قانونی باشد.

نقش قرارداد اجاره، اذن و سایر مجوزهای قانونی

قرارداد اجاره، اذن شفاهی یا کتبی، حق انتفاع، وکالت و برخی احکام قانونی، مبنای مشروع استفاده را مشخص می‌کنند. بهتر است در قرارداد، مدت، شیوه بهره‌برداری، مبلغ، مسئول تعمیرات و تکلیف منافع پس از پایان رابطه نوشته شود. اذن نیز هرگاه بدون تعهد مستقل صادر شده باشد، ممکن است قابل رجوع باشد؛ مگر آنکه قانون یا توافق، محدودیتی ایجاد کرده باشد.

وقتی چند نفر در مالکیت یک دارایی سهیم‌اند، مرز میان اختیار شخصی و تصمیم جمعی به‌سادگی قابل تشخیص نیست. بی‌توجهی به همین مرز ممکن است قراردادی را از معامله‌ای مطمئن به منشأ اختلاف، مطالبه خسارت یا حتی دعوای ابطال تبدیل کند.

۶. شناسایی خطرهای ویژه املاک مشاع

تفاوت سهم مشاع با بخش مشخص و جداشده ملک

سهم مشاع، مقدار معینی از مالکیت در سراسر ملک است؛ برای نمونه، مالک یک‌سوم زمین، مالک یک‌سوم هر قسمت از آن محسوب می‌شود، نه مالک گوشه‌ای مشخص. در مقابل، بخش جداشده زمانی موضوعیت پیدا می‌کند که افراز یا تقسیم قانونی انجام شده باشد. بنابراین، توصیف عباراتی مانند «اتاق شمالی» یا «نیمی از حیاط» در قرارداد، بدون تعیین وضعیت ثبتی، می‌تواند خطرناک باشد.

حدود تصرف هر شریک در ملک مشترک

هر شریک می‌تواند نسبت به سهم خود تصمیم حقوقی بگیرد، اما استفاده انحصاری از تمام ملک یا تغییر وضع آن معمولاً بدون هماهنگی با دیگران امکان‌پذیر نیست. قفل‌کردن ورودی، ساخت‌وساز، تخریب، تغییر کاربری یا واگذاری کلید به شخص ثالث ممکن است تجاوز به حقوق سایر مالکان تلقی شود. پیش از هر اقدامی، سند، حدود اختیار و توافق‌های قبلی را بررسی کنید.

فروش یا اجاره سهم مشاع و آثار آن برای سایر شرکا

انتقال سهم مشاع اصولاً ممکن است، اما خریدار یا مستأجر در همان حدود جای شریک پیشین قرار می‌گیرد و مالک بخش فیزیکی معینی نمی‌شود. فروش کل ملک از سوی یک شریک، نسبت به سهم دیگران نافذ نیست و می‌تواند معامله‌ای فضولی ایجاد کند. همچنین اجاره سهم، حق استفاده عملی از ملک را بدون رعایت حقوق سایر شرکا به وجود نمی‌آورد.

لزوم جلب رضایت شرکا در تصرفات مهم

برای تعمیرات اساسی، احداث بنا، فروش کل دارایی، رهن یا بهره‌برداری انحصاری، رضایت شرکا را به‌صورت روشن و مکتوب بگیرید. مشخص‌کردن مدت، حدود استفاده، هزینه‌ها و مسئولیت خسارت، از برداشت‌های متفاوت جلوگیری می‌کند. در صورت مخالفت یکی از شرکا، پیش از امضای قرارداد با کارشناس ثبتی یا وکیل مشورت کنید.

پیش از امضای قرارداد، ظاهر ملک و اطمینان فروشنده همیشه کافی نیست. یک ادعای قدیمی، سند معارض یا انتقال بدون اختیار می‌تواند امنیت معامله را متزلزل کند؛ بنابراین بررسی مالکیت و واکنش سریع، از زیان‌های سنگین‌تر جلوگیری می‌کند.

۷. مقابله با وضعیت مستحق للغیر در معاملات ملکی

مستحق للغیر چیست و چگونه تشخیص داده می‌شود؟

هرگاه پس از معامله روشن شود تمام یا بخشی از مال به شخص دیگری تعلق داشته است، آن مال مستحق للغیر محسوب می‌شود. نشانه‌هایی مانند مغایرت مشخصات سند، وجود دعوای مالکیت، وکالت‌نامه منقضی یا فروش سهمی بیش از میزان مالکیت، زنگ خطر هستند. تطبیق سند، حدود اربعه، مشخصات هویتی و سوابق انتقال، احتمال چنین مشکلی را کاهش می‌دهد.

تفاوت بطلان معامله با مسئولیت قراردادی

اگر فروشنده مالک نبوده و از مالک نیز اجازه نداشته باشد، معامله نسبت به مال دیگری فضولی است و با رد مالک، اعتبار آن از بین می‌رود. در این حالت، بحث اصلی بی‌اعتباری معامله و بازگرداندن عوضین است. بااین‌حال، فروشنده ممکن است جداگانه مسئول قراردادی یا مسئول جبران خسارت باشد؛ به‌ویژه اگر خریدار از واقعیت بی‌خبر بوده و فروشنده درباره مالکیت، اظهارات خلاف واقع کرده باشد.

اهمیت استعلام ثبتی و بررسی زنجیره انتقال

گرفتن استعلام ثبتی پیش از پرداخت کامل ثمن، وضعیت مالک، بازداشت، رهن و نقل‌وانتقال‌های ثبت‌شده را مشخص می‌کند. فقط به سند ارائه‌شده اکتفا نکنید؛ قراردادهای قبلی، وکالت‌نامه‌ها و سمت امضاکنندگان را نیز بررسی کنید. در ملک مشاع، سهم دقیق هر شریک و حدود اختیار او در فروش باید روشن باشد.

مطالبه ثمن و خسارت از فروشنده یا منتقل‌کننده

پس از کشف موضوع، مدارک معامله و پاسخ استعلام را حفظ و فوراً اظهارنامه ارسال کنید. خریدار می‌تواند استرداد ثمن و، در صورت وجود شرایط قانونی، غرامت کاهش ارزش پول و هزینه‌های متعارف را مطالبه کند. میزان مسئولیت فروشنده به علم یا جهل او و وضعیت مالک واقعی بستگی دارد؛ مشورت با وکیل، مسیر طرح دعوا را دقیق‌تر می‌کند.

پیش از هر اقدام، باید تصویر روشنی از موضوع، طرف‌های درگیر و هدف خود داشته باشید. یک تصمیم سنجیده می‌تواند مانع تبدیل اختلافی قابل‌کنترل به پرونده‌ای طولانی و پرهزینه شود.

۸. انتخاب مسیر درست برای حل اختلاف

نوع اختلاف، ارزش ملک، وضعیت تصرف و مدارک موجود، مسیر مناسب را مشخص می‌کند. گاهی گفت‌وگویی مستند یا اظهارنامه کافی است و گاهی برای حفظ حق باید بی‌درنگ دادخواست یا اقدام ثبتی انجام دهید. در املاک مشاع، بررسی سهم هر شریک و حدود اختیار او اهمیت بیشتری دارد.

جمع‌آوری قراردادها، رسیدها، پیام‌ها و مدارک مالکیت

پیش از مراجعه به مرجع قضایی، همه اسناد را مرتب کنید: قرارداد، سند مالکیت، رسید پرداخت، صورت‌جلسه، پیام‌ها، اظهارنامه‌های قبلی و مدارک مربوط به تصرف. تاریخ و ارتباط هر مدرک با موضوع را یادداشت کنید. این مدارک کمک می‌کنند ادعا را دقیق مطرح کنید و از هزینه کارشناسی یا رفت‌وآمدهای غیرضروری بکاهید.

ارسال اظهارنامه برای اعلام رسمی مطالبه یا مخالفت

اظهارنامه، موضع شما را به‌صورت رسمی و قابل استناد به طرف مقابل اعلام می‌کند؛ برای نمونه، مطالبه اجرت‌المثل، درخواست تخلیه، مخالفت با انتقال مال مشاع یا اعلام آمادگی برای تحویل سهم. متن آن باید روشن، محترمانه و دارای مهلتی منطقی باشد. ارسال اظهارنامه همیشه جای دادخواست را نمی‌گیرد، اما در بسیاری از موارد مقدمه مؤثری برای حل اختلاف است.

تفاوت دعوای ابطال، اعلام بطلان، خلع ید و مطالبه خسارت

ابطال معمولاً درباره سند یا معامله‌ای مطرح می‌شود که آثار حقوقی دارد، اما باید از اعتبار ساقط شود. اعلام بطلان، بی‌اعتباری ذاتی معامله را می‌خواهد. خلع ید برای رفع تصرف غیرمجاز از ملک کاربرد دارد و مطالبه خسارت، جبران زیان اثبات‌شده را دنبال می‌کند. انتخاب نادرست عنوان دعوا می‌تواند زمان رسیدگی را افزایش دهد.

مواردی که مراجعه به وکیل یا کارشناس ملکی ضروری است

در اختلاف‌های مربوط به مالکیت، حدود اربعه، ارث، معاملات معارض، تصرف شریک یا ارزش‌گذاری خسارت، مشورت تخصصی ضروری است. وکیل، مسیر و خواسته مناسب را تعیین می‌کند و کارشناس ملکی، وضعیت فنی و ارزش ملک را بررسی می‌نماید. هرگاه اسناد ناقص یا ادعاها متعارض باشند، پیش از هر اقدامی نظر متخصص بگیرید.

نتیجه‌گیری

شناخت دقیق مدیریت مال الغیر، حدود اختیار شرکا و تفاوت مالکیت با حق انتفاع، کمک می‌کند پیش از پرداخت وجه یا امضای قرارداد، خطر معامله فضولی، تصرف غیرمجاز و ادعاهای مربوط به مستحق للغیر را شناسایی کنید. نتیجه این دقت، کاهش اختلاف، حفظ حقوق مالکان و انتخاب آگاهانه‌تر میان مذاکره، اظهارنامه، استعلام ثبتی یا طرح دعواست.

همین امروز یکی از اقدامات ساده را انجام دهید: اصل سند، وکالت‌نامه و مدارک هویتی طرف معامله را با اطلاعات ثبتی ملک تطبیق دهید و اگر ملک مشاع است، سهم و رضایت همه شرکا را به‌صورت مکتوب ثبت کنید. تجربه یا نتیجه این بررسی را با دیگران در میان بگذارید تا تصمیم‌گیری در معاملات ملکی برای آن‌ها نیز امن‌تر شود.